StudentenGroep Sociale wetenschappen

De week begon wat mij betreft in slow motion. Oorzaak hiervan was het inspraakinwerkweekend, die we vers achter de rug hadden.

De sollicitaties voor de inspraakstudenten van volgend jaar zijn achter de rug (we zoeken wel nog een pedagogiekstudent voor de Opleidingscommissie!) en dus moesten deze studenten ingewerkt worden. Wel zo handig natuurlijk om te weten waar je precies aan gaat beginnen en waar je mee aan de slag kunt. De leuke taak om hier een mooi en leerzaam weekend van te maken, lag op de schouders van Marleen en mij, als inspraakcoördinatoren. Na veel voorbereidingen zoals het zorgen voor inwerkstukken, een kennismakingsspel, zorgen voor presentaties en natuurlijk alles regelen met de locatie, zaten we dus het afgelopen weekend met dik veertig studenten verstopt in de bossen op de Utrechtse Heuvelrug.

Hier hebben we elkaar een stukje beter leren kennen, zijn veel informatie en ervaringen over de toekomstige insprakers heen gespuid, zijn zij getraind voor vergaderingen en hebben we het (volgens mij) ook allemaal heel gezellig gehad. Na een eerste dag van hard werken, belandde vrijwel de hele groep namelijk in de donkere bossen van Austerlitz, tijdens het levend inspraakstratego. Zowel opleidingscommissies, managementteams, de Faculteitsraad, als Wubbels (onderwijsdirecteur FSW), renden rond en verstopten zich in de bosjes om elkaar te helpen, of uit te schakelen. Als mensen na dit spel nog niet weten, hoe de onderlinge verhoudingen van onze Faculteit in elkaar zitten, geef ik het op!;)

De onderlinge strijd werd hierna nog even voortgezet tijdens een paar potjes weerwolven, waarbij de discussies hoog oplaaiden en mensen zowel terecht als onterecht van van alles beschuldigd werden. Leuke mensen; die medezeggenschappers!

Toen Stephen om half vier ’s nachts bedacht hoe leuk het zou zijn om met de onbeslapen matrassen nog even een doolhof op de gang te bouwen en de animo hiervoor groot bleek te zijn; was het hek helemaal van de dam en kon Marleen het niet laten, om met enorme pretogen zich vol op deze stapel matrassen te storten en in haar val nog wat mensen mee te nemen om Freek (Freek 1; voor de insiders onder ons) vervolgens te bedelven onder de stapel.

Je snapt; rond kwart over vier lagen we in bed en konden in ieder geval de twee Poco’s nog minstens een half uur de slaap niet vatten. Dit merkten we dan ook toen de volgende dag, toen de wekker om kwart over 7 ging, omdat het ontbijt om 8 uur klaar moest staan, omdat we op tijd weer in Utrecht terug moesten zijn, om niet verstrikt te raken in de Giro d’Italia.

Na een brak ontbijt, nog een laatste inwerkuurtje en even snel opruimen, waren we dan ook blij dat we weer richting huis konden, om daar ons bed in te storten en uit te brakken.

Helaas bleken een paar uur slaap voor mij funest en is voor mij dus vanaf dat moment tot maandag aan het eind van de middag alles in slow motion gegaan. Maar ach, moet kunnen. Een geweldige Poco-ervaring was het sowieso. Alles is gegaan zoals we wilden dat het ging en heel wat mensen kwamen naar ons toe om te zeggen, dat ze er nog meer zin in hebben gekregen en dat ze nu weten wat ze te doen staat. En dat was natuurlijk ons doel. Bovendien zie ik nu in dat iets dergelijks organiseren puur een kwestie is van lijsten maken en afwerken. Makkelijker en vooral veel leuker dan ik verwacht had.

Waar ik dacht dat het na het inwerken rustiger zou worden, heb ik me flink verkeken. Nu we benaderd zijn door het campagneteam van Cohen, om voor hem een discussieplatform op te zetten, de verkiezingen voor de Faculteitsraad eraan komen, zaken rondom de inspraakexcursie naar het Europees Parlement in Brussel geregeld moeten worden, er nog een eerstejaars ASW-weekend georganiseerd moet worden en de gewone inspraakzaken ook gewoon doorgaan, is er nog genoeg te doen. Langzaamaan voelen we dus ook wel wat spanning toenemen. Daarom was het leuk dat maandag het commissie-etentje was en we onder onze SGS-ers even alles los konden laten. De stamkroeg heb ik vervolgens maar even overgeslagen om een diepgaand onderzoek te doen naar de man Cohen en zijn ideeën. Volgende week hebben we een telefonisch interview met hem, dus achtergrondkennis is wel vereist.

De dinsdag bleef m’n to-do- lijst liggen waar hij lag, want de vergaderingen en overleggen, sloten naadloos op elkaar aan. Woensdag is voor mij de dag geweest om me volledig te kunnen settelen bij een computer en hard aan de slag te kunnen, om in ieder geval te zorgen, dat de lijst niet langer zou worden. Veel dingen kwamen tussendoor, maar het overzicht begon weer te komen.

Het lange Hemelvaartsweekend heb ik vervolgens met open armen ontvangen. Tijd om orde op zaken te stellen. Dus nu ben ik hard aan de studie, het boek van Cohen aan het lezen, to-do-dingetjes aan het afwerken en ga ik straks lekker relaxen. Net heb ik nog even een overleg gehad met Ankie, lijsttrekker van Lijst VUUR voor de Universiteitsraad, om te overleggen over de manier waarop we volgende week tijdens de Week van de Verkiezingen samen gaan werken.

Als het goed is kom je aankomende week dus niet om de inspraak heen en hopelijk gaat sowieso heel SGS stemmen, om te zorgen dat de Faculteitsraad van volgend jaar kan laten zien dat veel studenten achter hen staan. En als je dan toch bezig bent, kun je net zo goed even doorklikken naar de lijsten voor de Universiteitsraad en ook aan één van hen je stem geven. Bedankt alvast. Zonder jou, als student, staan we namelijk nergens.

Lijst Studenteninspraak FSW: Geef ons – en daarmee jezelf – een stem: STEM!